แนวคิด จิตวิทยาแบบ น้ำๆ

แนวคิด จิตวิทยาแบบ น้ำๆ

แนวคิดหลัก

1.     มองมนุษย์ เหมือนน้ำในสถานะของเหลว

ร่างกายมนุษย์ไม่เพียงมีน้ำในสัดส่วนที่มากที่สุด เป็นส่วนประกอบ จิตใจนั้นก็เปรียบดั่งน้ำ คุณสมบัติที่ทำให้มองจิตใจมนุษย์เหมือนน้ำในสถานะของเหลว คือ

                -  เป็นตัวทำละลาย คือหลอมรวมสารอื่นๆ เข้าเป็นเนื้อเดียวกับตนเอง แล้วแสดงคุณสมบัติเพิ่มเติมตามสิ่งที่ละลายเข้ากับตัวเอง

- การอยู่ร่วมกันของจิตใจหลายรูปแบบที่มีสิ่งที่ละลายอยู่ต่างกัน จะมีการแลกเปลี่ยนสารที่ละลายเกิดขึ้นตามหลักการแพร่

                -  ต้องการภาชนะหรือที่อยู่ รวมทั้งมีการปรับรูปร่างเข้ากับภาชนะ ละลายกัดกร่อนภาชนะ และซึมออกจากภาชนะ

สิ่งที่ไม่นำมาเปรียบเทียบ คือ คุณสมบัติการไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ เนื่องจาก หากนำมาใช้จะต้องมีการชี้วัดในเรื่องความสูงต่ำ ซึ่งการตัดสินความสูงต่ำของจิตใจ เป็นเรื่อง ศีลธรรม จริยธรรม ศาสนา บทความนี้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องความดี หรือไม่ดีในเชิงศีลธรรม จริยธรรม ศาสนา

2.     น้ำบริสุทธิ์ กับภาชนะขั้นพื้นฐาน และจิตบริสุทธิ์ กับร่างกาย

มนุษย์ เกิดมาพร้อมร่างกายที่เป็นภาชนะของจิตใจ และในเวลาเกิด ตัวภาชนะเองก็เป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถถ่ายทอดสารละลายปนเปื้อนลงไปในจิตใจ จึงต้องถือว่า คุณสมบัติขั้นแรกของจิตแรกเกิดนั้น ถูกกำหนดโดย ภาชนะที่ ใส่ คือร่างกายตั้งแต่แรก เด็กแรกเกิดจึงไม่ใช่ว่าจะมีจิตบริสุทธิ ขึ้นอยู่กับร่างกายของเด็กด้วย แต่ผู้เขียน ไม่เชื่อว่า ร่างกายที่บริสุทธิ์ นั้นมีอยู่จริง

3.     ร่างกาย หรือภาชนะ เปลี่ยนคุณสมบัติไปตามจิตใจ

คุณสมบัติของร่างกาย ได้แก่

1.       คุณสมบัติทางกายภาพ การเคลื่อนไหว การกระทำต่างๆ

2.       ความแข็งแรงของผนังกั้นจิตใจส่วนที่สัมผัสกับผู้อื่น การสัมผัส หมายถึงการรู้จักแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิด ความทรงจำ พื้นที่ที่สัมผัสกับผู้อื่น เป็นจุดที่จะเกิดการแลกเปลี่ยนสารที่จะละลายลงสู่จิตใจ หากมีผนังกั้นไว้แข็งแรง ก็เหมือนกำแพงที่กั้นไม่ให้เกิดการแลกเปลี่ยน คือทำให้การแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิด ความทรงจำ ทำได้ยาก นั่นเอง

3.       พื้นที่ในการสัมผัสกับผู้อื่น เมื่อมีพื้นที่มาก การแลกเปลี่ยน ความรู้ ความคิด ความทรงจำก็ทำได้มาก

โดยคุณสมบัติของจิตใจ สามารถควบคุม คุณสมบัติของร่างกาย ได้ แต่อยู่ภายใต้ขีดจำกัดของร่างกายด้วย ขีดจำกัดของร่างกาย ในการเปรียบเทียบ เช่น อาจขยายพื้นที่ในการสัมผัสได้ แต่ไม่เกินพื้นที่ทั้งหมดของร่างกาย

4.     ความทรงจำ หรือความรู้ ที่จิตใจไม่ยอมรับคือเศษสารที่เปื้อนภาชนะ

สาร คือข้อมูลข่าวสาร หรือความรู้ต่างๆที่เป็นทั้งสารที่สามารถละลายลงสู่จิตใจได้ และที่ไม่สามารถละลาย หรือคุณสมบัติของจิตใจยังไม่ยอมรับสารนั้นให้เข้าร่วมด้วย เมื่อ ร่างกายยอมเก็บสารนั้นไว้ แต่ไม่ยอมให้สารนั้นเข้าสู่จิตใจ หรือจิตใจไม่ยอมรับจึงมีสถานะเป็นเพียงรอยเปื้อน แต่ถ้าจิตใจยอมรับให้ละลาย สารนั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจิตใจ และแสดงคุณสมบัติออกมา ความทรงจำหรือความรู้ ที่เปื้อนภาชนะ คือความรู้ที่ไม่ใส่ใจ หรือไม่ได้ใช้ประโยชน์ แต่ ยังจำได้

5.     การพัฒนาจิตใจ

การพัฒนาจิตใจ เกิดขึ้นได้เพราะ สาร 2 ประเภท ได้แก่ สารแห่งการพัฒนา กับสารกระตุ้นสารแห่งการพัฒนา

1.       สารแห่งการพัฒนา คือสารที่ละลายอยู่กับจิตใจ แล้วทำให้จิตใจมีคุณสมบัติอย่างหนึ่งโดดเด่นขึ้นอย่างชัดเจน ในทิศทางหนึ่ง และทำให้สารที่ละลายอยู่ในจิตใจอื่นๆที่มีคุณสมบัติในทิศทางที่ต่างออกไป  ไม่สามารถแสดงคุณสมบัติได้ หรือถูกควบคุมให้ค่อยๆซึมออกจากร่างกายไป การทำงานของสารแห่งการพัฒนาอาจทำงานทันทีเมื่อละลายลงสู่จิตใจ หรือต้องการการกระตุ้นจากสารกระตุ้นสารแห่งการพัฒนา

2.       สารกระตุ้นสารแห่งการพัฒนา เป็นสารที่เมื่อละลายลงสู่จิตใจแล้ว ไปกระตุ้นสารแห่งการพัฒนาที่มีอยู่แล้ว หรือละลายลงสู่จิตใจพร้อมๆกัน แต่ยังไม่ทำงานหรือแสดงคุณสมบัติ ให้ทำงานหรือแสดงคุณสมบัติออกมา

หมายเหตุ

รักภาษาไทยตรงที่ คำว่า สาร สามารถใช้ได้ สองความหมาย คือ ข่าวสาร หรือ สสาร และในบทความนี้ สามารถอ่านความหมายคำว่า สาร ทั้งในเชิงเปรียบเทียบ และความหมายจริงๆที่ต้องการสื่อ